اگاه باشید که دلها با یاد خدا آرام میگیرد

هست باهر ذره درگاهی دگر

                        پس زهر ذره به او راهی دگر

سیر هرکس تا کمال او بود

                       قرب هرکس حسب حال او بود

نوجوانی که به پایانی میرسد فرزند قالب شخصیتی خود را ساخته است.دیگر خود را میفهمد.

 خود را کسی میشمارد .  فردی صاحب نظروصاحب اختیار می یابد. در همین وقت است که

اعتقاد هم در او معنا یافته است .

 خیر وشر را خود تمیزمی دهد ومیخواهد که با ان اعتقاد واین تمیز به هر  نظری از دیگران و

به هر عملی از سایرین انگشت بگذارد و داوری نماید و  بسنجد ومقبول  یا مردود اعلام کند.

 او دیگر معرفت فطری خود را در طول فاصله ی تولد تا مرز جوانی به فهم و  علم تمیز تبدیل

کرده است.

 فهمیده است که همان عقاید در رابطه با افراد دیگرو محبت هایشان و حتی در رابطه با گل

وگیاه منزل ودر رابطه با باران و افتاب و خاک با همه وهمه در ارتباط است در عاطفه اش ودر

برخورد ورفتارش ونگاهش واشاره اش در خشمش همه وهمه این صاحب اختیارش دخیل

بوده.

 این عقیده یا به زبانی دیگر دین چه مایه ای است که بدون اینکه ازادی را از تو بگیرد تورا در

درون نظام می دهد-راه میبرد - به درستی ها وراستی ها متوجه میدارد.

 گویا که عقیده و دین به منزله ی مهربانترین مادر است و شایسته ترین مراد دل را و توجهات

دل را و عواطف را و امیال و صفات وفعالیت های نفسانی را  مشفقانه ترتیب میدهد وازلغزشها

میرهاند.

 وبر راه ها قدم را استوار میدارد  و ترغیب می کند وشوق می افریند و حال میدهد وپا پا پیش

میبرد تا به نتیجه برساند .

 این عقیده نه اینکه عقده است که خود بر پای دل بپیچد بلکه یک معرفت  فطری و فیض ربانی

همراه با فهم + باور+پذیرش قلبی است که نهایت ان چیزی جز سبک بالی وآرامش نیست.

 آری آرامش گمشده ی انسان متمدن- ثروتمند و...

مشت میکوبم بر در

پنجه می سایم بر پنجره ها

من دچار خفقانم خفقان

من به تنگ امده ام از همه چیز

بگذارید هواری بزنم

با شما هستم                آی.....

این درها را باز کنید

من به دنبال فضایی میگردم

لب بامی

سر کوهی

دل صحرایی...

که در انجا نفسی تازه کنم

آه...

میخواهم فریاد بلندی بکشم

که صدایم به شما ها برسد

                         فریدون مشیری

.....وکلام اخر وختم کلام کلید رسیدن به آرامش همانا امید است

                                انه لا ییاس من روح الله الا القوم الکافرون

             به درستی که از رحمت خدا نا امید نمی شود به جز گروه کافران

-با امید به رحمت الهی ودر سایه سار دین محمد(ص) ارام باشید و مستدام ......

منابع:

۱- جوان ودین از دکتر مظلومی

۲- رویکردی بر تربیت دینی از دکتر کریمی

۳- قران کریم